Siła pierwszego wrażenia

Autoprezentacja to najprościej mówiąc umiejętność zaprezentowania swojej osoby. Składają się na nią m.in.:

  • wygląd zewnętrzny (ubiór, fryzura, makijaż, dodatki, higiena osobista),
  • sposób mówienia (tembr głosu, tempo mówienia, formułowanie zdań, słownictwo),
  • mowa ciała (gesty, mimika twarzy, postawa).

Zapewne masz świadomość, jak ważne jest pierwsze wrażenie. Zanim ktoś zdąży się odezwać instynktownie oceniamy jego wygląd, postawę, uśmiech lub jego brak, wyraz oczu. Pamiętaj o tym, kiedy będziesz przygotowywał się do swojego spotkania z pracodawcą. O jego opinii na Twój temat zadecyduje kilka pierwszych sekund Waszego spotkania. Tę pierwszą opinię będzie Ci później bardzo trudno zmienić, nawet jeśli dołożysz wielu starań.

Swoją autoprezentację rozpocznij od uśmiechu i spokoju. Bądź miły dla wszystkich spotkanych w firmie osób. Może się okazać, że ktoś z kim właśnie rozmawiasz, jest prawą ręką szefa ds. zatrudnienia. Staraj się zachowywać w sposób naturalny, pogodny i taktowny.

1.        Wygląd zewnętrzny

Najważniejszym elementem Twojego wyglądu jest ubiór. Pamiętaj, by był on dostosowany do miejsca, w które idziesz. Najbardziej odpowiedni na tę okazję jest garnitur lub w przypadku kobiet garsonka. Ponadto pamiętaj o:

  • higienie osobistej – czystość ciała, paznokci, włosów, mężczyźni powinni się ogolić,
  • skromnym i poważnym ubiorze – nie zakładaj szortów, bluzek z gołymi placami czy odkrytymi ramionami lub brzuchem, ubrań zbyt luźnych lub obcisłych, ubrań z dużymi emblematami lub falbanami,
  • całe ubranie powinno być czyste, wyprasowane i schludne,
  • należy dobrać odpowiednio kolory – najbardziej stosowne są szarości, granaty, brązy,
  • należy zwrócić uwagę na dobór dodatków – do garnituru czy garsonki nie wypada zabierać plecaka, reklamówki czy koszyka; dokumenty, które zabierasz ze sobą włóż do czystej jednobarwnej teczki,
  • skromnym uczesaniu – długie włosy powinny być spięte,
  • gustownym dobrze biżuterii – nie powinno jej być zbyt wiele, by nie rozpraszać uwagi rozmówcy.
  • delikatnym makijażu, kolorystycznie dobranym do stroju
  • czystym obuwiu, zakrywającym stopy.

Swoją osobą powinieneś sprawiać wrażenie odpowiedzialności, zaangażowania i schludności. Jeśli masz przeczucie, że nie sprawiasz takiego wrażenia, popracuj nad poszczególnymi elementami swojego wyglądu.

2.        Sposób mówienia

Kieruj się zasadą atutu. Mów o swoich mocnych stronach, nie przechwalając się jednak i nie upiększając swoich osiągnięć. Nie udzielaj fałszywych informacji. Jeśli pracodawca domyśliłby się lub złapał Cię na kłamstwie, możesz pożegnać się z pracą w tej firmie. Jeśli pracodawca zapyta o Twoje słabe strony lub sam odkryje którąś z nich, nie zaprzeczaj. Staraj się wykazać, że zdajesz sobie z nich sprawę i pracujesz nad nimi. Możesz też spróbować zamienić je w mocną stronę.

Zwracaj też uwagę na:

  • dobór słownictwa – nie używaj mowy potocznej; przećwicz odpowiedzi na najtrudniejsze pytania ze znajomym; wysłuchaj uważnie uwag i spróbuj poćwiczyć swój sposób wypowiadania się,
  • precyzyjność wypowiedzi – nie odbiegaj od tematu, staraj skupić się na atutach,
  • wyczerpującą odpowiedź na pytania – to Ty znasz siebie najlepiej, wiesz o swoich osiągnięciach i mocnych stronach; rozmowa kwalifikacyjna nie jest przesłuchaniem; pracodawca zada Ci tylko kilka pytań, dlatego, jeśli jest taka możliwość, staraj się jak najpełniej zaprezentować swoją osobę, nie zanudzając przy tym rozmówcy,
  • wypowiadanie własnych opinii – staraj się nie wypowiadać swoich opinii, jeśli pracodawca Cię o to nie zapyta; nie dopuść do tego, by wywiązała się niekontrolowana dyskusja; pamiętaj, że nie każdy musi mieć takie samo zdanie na dany temat, jak Ty,
  • odpowiadanie całymi zdaniami – staraj się nie odpowiadać krótkimi, zdawkowymi „tak” lub „nie”,
  • natężeniu głosu – staraj się mówić dosyć głośno i wyraźnie; spróbuj zmieniać intonację głosu i akcentować wypowiedzi, by nie były one nużące dla słuchacza,
  • miłym i opanowanym głosie – staraj się w miarę możliwości opanować zdenerwowanie; pamiętaj, że rozmawiasz tylko z człowiekiem. 

Przećwiczenie odpowiedzi na pytania z inną osobą, a najlepiej przed kamerą pomoże Ci poznać słabe i mocne strony swojej autoprezentacji i pracować nad niedoskonałościami.

3.        Mowa ciała

Mowa ciała to wszystkie informacje, które można wyczytać z naszych ruchów, gestów, postawy ciała, mimiki twarzy, spojrzeń. To inaczej tzw. komunikacja niewerbalna.

Poszczególne części Twojego ciała mogą zostać pozytywnie wykorzystane, jeśli popracujesz nad spontanicznością wysyłanych przez Ciebie sygnałów. Zwróć uwagę na:

  • oczy – staraj się utrzymywać kontakt wzrokowy z rozmówcą, jednak nie patrz się na niego zbyt natarczywie,
  • wyraz twarzy – staraj się być uśmiechnięty; pamiętaj jednak, by był to naturalny uśmiech, a nie sztuczna mina przyklejona do twarzy,
  • potakiwanie głową – staraj się od czasu do czasu potwierdzić kiwnięciem głowy swoje aktywne słuchanie; przekona to rozmówcę, że rozumiesz co do Ciebie mówi,
  • dłonie – postaraj się unikać przesadnego gestykulowania; nie pozwól, by na twoich dłoniach skupił się rozmówca; dłonie powinny znajdować się na stole,
  • sylwetka – Twoja postawa powinna być wyprostowana; nie powinieneś odchylać się na krześle do tyłu ani za bardzo do przodu. Nogi trzymaj zestawione razem; staraj się nie zakładać nogi na nogę, a jeśli taka pozycja jest dla Ciebie najwygodniejsza, pilnuj aby nie machać nogą i niechcący nie kopnąć rozmówcy pod stołem; dla wygody możesz odsunąć lekko krzesło od stołu, przy którym siedzicie.

 

Mowa ciała ma istotny wpływ na odbiór naszej osoby przez innych ludzi. Dlatego warto zwrócić uwagę na swoje zachowanie ćwicząc rozmowę przed lustrem lub nagrywając ją kamerą.

4.        Przykład autoprezentacji

 

Nazywam się Janina Kowalska. Przychodzę na umówiona godzinę, którą pan prezes był uprzejmy wyznaczyć w toku naszej środowej rozmowy telefonicznej. Ofertę przedstawioną przez Spółkę " ABC" odnalazłam w tygodniku " Gazeta Jarosławska i Okoliczna ".

Z natury lubię szybko działać, więc telefon wykonałam zaraz po przeczytaniu ogłoszenia. Jak pan prezes zapewne wie, rynek pracy w naszym regionie jest szczególnie ubogi, przeto moja szybka reakcja na zgłoszoną przez kierowaną przez pana firmę propozycję zatrudnienia sekretarki - asystentki.

***

Zgodnie z życzeniem podanym w ogłoszeniu i ponowionym przez pana w rozmowie telefonicznej, przyniosłam niezbędne dokumenty.

***

Oto moje portfolio. Życiorys zawodowy, list motywacyjny, świadectwa szkolne oraz certyfikaty ukończenia kursów i szkoleń. Z góry pragnę przeprosić, że konstruując cv nieco się rozpisałam, łamiąc pewne przyjęte standardy. Swojej charakterystyki zawodowej nie zdołałam zmieścić na jednej stronie. Uważam po prostu, że powinien pan poznać zakres moich wyuczonych i częściowo realizowanych w praktyce umiejętności.

***

Jeżeli Pan Prezes pozwoli, słów parę o sobie, chociaż już część spraw przedstawiłam.
Mam 27 lat, jestem mężatką. Posiadam czteroletnią córkę. Ukończyłam Liceum Ekonomiczne w Jarosławiu i Policealne Studium Sekretarek Asystentek w Przemyślu.
Każdą z uzyskanych umiejętności bardzo sobie cenię z kilku następujących powodów:

  1. w obu szkołach zwracano szczególną uwagę na wykształcenie nawyku poprawnej komunikacji i zachowań asertywnych
  2. wszędzie, zarówno w Liceum jak i na Studium wskazywano na konieczność przestrzegania standardów etyki zawodowej
  3. programy kształcenia w tych szkołach uwzględniał przedmiot " Przygotowanie do wejścia na rynek pracy" i przyznam, że staram się skrupulatnie z tej umiejętności korzystać.

Posiadam tytuły technika ekonomisty i zawód sekretarki. Zarówno w szkole jak i na kursie dokształcającym prowadzonym w Centrum Kształcenia Praktycznego nauczyłam się obsługi komputera. Uważam, że moja znajomość środowiska Windows jest wytaczająca. Jeżeli zaistnieje potrzeba, to - jako osoba otwarta na zmiany i łatwo ucząca się - podejmę naukę w zakresie opanowania technologii programów użytkowych stosowanych obecnie w Spółce " ABC ".

***

Zapewne jest Pan zainteresowany kwestią opieki nad dzieckiem. Moja mam, która po przepracowaniu swoich lat w nauczycielstwie przebywa na emeryturze, zobowiązała się do pomocy i praktycznie już przejęła część moich obowiązków w zakresie opieki nad córką.

***

Nie jest moim celem powtarzanie tego wszystkiego, co - zgodnie z prawdą - napisałam w życiorysie zawodowym i podaniu. Pragnę jednak zauważyć, że zarówno umiejętności wyniesione z obu szkół jak również prowadzenia samochodu i obsługi urządzeń techniczno - biurowych będą w tej pracy bardzo przydatne.
Piszę stosunkowo dobrze na komputerze, radzę sobie z faksem i kserokopiarką.

***

Będę wdzięczna jeżeli będzie Pan uprzejmy uwzględnić to, co napisałam i przedstawiłam werbalnie. Mówiąc szczerze - bardzo pragnę uzyskać tę posadę. Co prawda jako sekretarka przepracowałam zaledwie 4 miesiące w szkole podstawowej, zastępując kobietę przebywającą na zwolnieniu lekarskim, ale rozumiem styl tej pracy i zakres odpowiedzialności.

***

Panie prezesie ! Firma usługowa rządzi się swoimi kanonami i prawami rynku. Jestem tego świadoma, dlatego będę się starała dbać o image Spółki, własny wizerunek, życzliwy stosunek do współpracowników i klientów. Uważam, że naczelną dewizą każdego środowiska pracy jest budowanie tożsamości z nim. W tym zawodzie, który zamierza Pan stworzyć, oczywistymi faktami są: zachowanie tajemnicy służbowej, aktywność, przestrzeganie prawa pracy i wewnętrznego regulaminu Spółki.

***

Być może, aż zanadto powiedziałam o sobie. Chcę jeszcze uzupełnić, że nie jestem tradycyjną "kurą domową", oboje z mężem chodzimy na koncerty do Wielkiej Izby w Jarosławiu, a regułą jest to, żeby przynajmniej raz w kwartale uczestniczyć w koncercie w Filharmonii Rzeszowskiej. Pragnę dodać, że ukończyłam szkolenie w zakresie aktywnego poszukiwania pracy organizowane pół roku temu przez Centrum Pracy Powiatowego Urzędu Pracy w Jarosławiu.

2010-10-20 15:40:58